Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Θύμησή μου


Συννέφιασε και θυμήθηκα τη ζωή σου.
Γκρίζος πάντα ήταν ο ουρανός.
Και σκοτεινά τα μάτια σου.
Θυμάμαι σταγόνες που έτρεχαν.
Κυλούσαν πάνω στο κορμί σου.
Και έχει περάσει καιρός.Πολύς καιρός.
Προσπάθησα να ξέρεις.
Να φέρω ήλιους λαμπερούς.
Μέσα στα μάτια σου.
Ζωγράφισα ηλιαχτίδες να φέγγουν στη καρδιά σου.
Δε μπόρεσα το σκοτάδι σου πιο δυνατό.
Και εσύ ανήμπορος να δώσεις τέλος.
Συννέφιασε και θυμήθηκα την ζωή σου.
Μύρισε η βροχή στον αέρα.
Θα βραχεί το χώμα που πατήσαμε.
Πέρασε καιρός.Πολύς καιρός.
Και σε θυμάμαι ακόμα.

1 σχόλιο: